شناسه خبر :۱۰۲۴۳

"کهریزوروشت" لرستان و امیدهایی که بسیج سازندگی زنده کرد/ مزد جهادگران بسیجی دعاهایی بود که بدرقه راهشان می‌شد

سحرگاه ششم شهریور برای بازدید از مراحل ساخت و بازسازی منازل مسکونی با عده‌ای از خبرنگاران به نورآباد لرستان سفر کردیم و از نزدیک با روند کار و تلاش خالصانه جهادگران آشناشده و پای درد و دل ساکنان آن نشستیم.
نسخه مناسب چاپ

سفر را آغاز کردیم سفری متفاوت، به قصد بازدید از استانی که در ابتدای سال به جای دید و بازدیدهای سال نو، سیل مهمان ناخوانده آن‌ها شده بود و مراحل بازسازی و تعمیر منازل مسکونی، ابتدا تنها همین نکته را می‌دانستیم و از داستان‌ها و ماجراهایی که انتظارمان را می‌کشید بی‌خبر بودیم.

مینی‌بوس مسیر را طی می‌کرد تا به مقصد برسد، اوایل مسیر تاریک بود و دوست داشتیم چشمانمان را به قصد خواب ببندیم، کم کم هوا روشن شد هنوز در استان قزوین بودیم، پس از صرف صبحانه انرژی بیشتری داشتیم، چند نفری که پشت نشسته بودیم برای گذر زمان وقتمان را با مشاعره پر کردیم.

زمان گذشت از استان قزوین و همدان عبور کرده بودیم و اکنون در استان لرستان بودیم، مقصد ما نورآباد و شهرستان دلفان بود، از پنجره که بیرون را نگاه می‌کردیم منظره‌های چشم نوازی را می‌دیدیم، مسیر همین طور طی می‌شد و هنوز زیبایی بود و هیچ اثری از سیل و خرابی نبود.

اولین نشانه‌ها

کم کم اما اثراتی در کنار جاده دیده می‌شد که البته چندان چشمگیر نبود، قلعه قباد، بیان، وراینه، راهدارخانه گرین، برخوردار، (بخش خاوه جنوبی) علی آباد چراغ، شهرستان دلفان، این‌ها تابلوهایی بودند که در مسیر می‌دیدیم‌ و یکی از خبرنگاران که اصالتا اهل لرستان بود درباره برخی مناطق و فرهنگشان توضیحات جالبی می‌داد.

کم کم مسیر صعب العبور می‌شد و این سوال ایجاد شد که چرا نیروهای جهادی این مکان بسیار دور و کم امکاناتی را انتخاب کرده‌اند، ظهر شده بود که ما پس از سختی‌های مسیر به مدرسه‌ای شبانه روزی رسیده بودیم، پس از ناهار و فریضه نماز به سمت مقصد اصلی روستای کهریزوروشت راهی شدیم.

به آنجا که رسیدیم سرهنگ صادق پور مسئول سازمان بسیج سازندگی استان قزوین برای استقبال از تیم رسانه آماده بود.

از اتومبیل پیاده شدیم و هنوز هم از بودن منطقه‌ای در این ناحیه متعجب بودیم، روستایی با مناظر بسیار زیبا در دل کوه‌های سربه فلک کشیده، اما سیل ویران‌گر بخش‌هایی از زیباهای آن را گرفته بود.

ساخت ۳۰واحد مسکونی در کهریزوروشت لرستان

ابتدا سرهنگ مهدی صادق پور درباره وضعیت این روستا گفت: از اینکه در سه ماهه نخست به خاطر وضعیت منطقه هیچ پیمانکاری ساخت این مناطق را به عهده نمی‌گرفت تا اینکه جهاد سازندگی قزوین این وظیفه و ایثار را پذیرفت.

وی افزود: منطقه به‌گونه‌ای بود که حمل مصالح ساختمانی نیز دشوار بود، اما جهادگران استان با دل و جان فعالیت در این منطقه و دوری از خانواده را به بهای آبادانی و سازندگی پذیرفته بودند.

مسئول بسیج جهاد سازندگی سپاه استان قزوین ابراز کرد: از مجموع ۴۵۰واحد تعمیر ۲۱۷واحد و ساخت ۳۰واحد با هزینه هر واحد ۱۱۰میلیون تومان بر عهده سپاه استان قزوین است و بخاطر زیاد بودن تعداد خانوارها ۷۵متر سازه بنایی با آجر برایشان ساخته می‌شود.

وی ادامه داد: پس از جلسه با بنیاد مسکن به‌عنوتن معین نورآباد سپاه نیز معین این شهرستان شد و باتوجه به رسالتی که بر عهده بسیج سازندگی است که باید دورترین منطقه را انتخاب کنیم "کهریزوروشت" با ۳۰۰خانوار را انتخاب کردیم.

وی عنوان کرد: اکنون ۱۲واحد به مرحله دیوارکشی رسیده و با سرعت سعی داریم که پیش از آغاز فصل سرما ساخت واحدها به پایان برسد.

به گفته صادق پور، خیرین بوئین زهرا چند تن هندوانه را در این منطقه توزیع کردند، اتحادیه جایگاه داران نیز با حضور در اینجا مبالغی را برای ساخت و بازسازی نذر کردند، همچنین پس از اتمام بازسازی تامین کالاهای اساسی اولیه مورد نیاز نیز درنظر گرفته شده است.

مسئول بسیج جهاد سازندگی سپاه استان قزوین تاکید کرد: ناظرین بنیاد مسکن نیز بر مراحل ساخت مسکن‌ها نظارت دارند و واحدها بصورت دقیق و مهندسی ساخته می‌شود تا در برابر حوادث طبیعی مقام باشند.

مردمانی صبور که به جهادگران اعتماد داشتند

پس از مصاحبه با مسئول بسیج سازندگی و کسب اطلاعات اولیه راهی شدیم تا از نزدیک مراحل ساخت و ساز و موقعیت را ببینیم.

بافت قدیمی روستا بخوبی قابل مشاهده بود، سیل به بسیاری از خانه‌ها آسیب زده بود و کمتر خانه سالمی دیده می‌شد، سادگی در چهره مردمانی که در کوچه‌ها می‌دیدیم کاملا نمایان بود. با دقت به ماشین آلات ساخت و ساز در آن‌جا می‌توان حضور استان قزوین را به وضوح دریافت کرد، حتی مقدار زیادی از مصالح نیز از استان قزوین به روستا اعزام شده بود.

از کوچه‌ها گذشتیم و به یکی از منازلی که جهادگران مشغول ساختن آن بودند رسیدیم، سردر هر یک از منازل نام گروه جهادی که با شهدا مزین شده بود نمایان بود و همینطور نام صاحب خانه؛ در کنار هر یک از این منازل خانواده‌ها جایی کوچک برای خود دست و پا کرده بودند و تا کامل شدن ساخت زندگی می‌گذراندند.

با مهربانی و لبخندی که بر لبانشان بود به ما نزدیک می‌شدند، دوست داشتند پای درد و دل‌هایشان بنشینیم، در بین حرف‌هایشان می‌شد صبوری، اعتماد و باور به ولایت فقیه و نیروهای جهادی آشکار بود.

از حضور جهادگران شاد بودند و از صمیم قلب دعاگویشان بودند، درواقع جهادگران با نیتی خالص به کهریز در دل کوه‌های زاگرس قدم گذاشته بودند و لبخند و دعایی که بدرقه راهشان می‌شد بهترین و بالاترین مزد برایشان بود.

جهادگران عضوی از خانواده ساکنین محله می‌شوند

به سراغ جهادگران رفتیم یکی از آن‌ها که از الوند عازم این دیار شده بود می‌گفت: اعضای گروه جهادی شکرالله عباسی، حوزه شهید رجایی الوند از دو سال پیش و زلزله کرمانشاه پا به پای این تیم در دوره‌های مختلف فعالیت می‌کنند.

وی ادامه می‌دهد: استادکار، معلم، دانشجو و از تمام اقشار در این گروه جهادی حضور دارند و با توجه به فرمایشات رهبری مبنی بر فراموش نشدن مناطق سیل زده به فعالیت مشغول هستند و به هیچ وجه از روی ترحم کاری نمی‌کنند و تمام این اقدامات را به‌نوعی تکلیف خود می‌دانند.

ابراهیم خمسه‌ای عنوان می‌کند: بافت منازل این مناطق به‌گونه‌ای است که با بارندگی‌ها امکان از بین رفتن وجود دارد اما در ساخت منازل جدید این مشکل برطرف خواهد شد.

از وی درباره عکس العمل مردم سوال می‌کنیم که بیان می‌کند: اعضای گروه‌های جهادی روابط عمومی بالایی دارند و سریع با ساکنین و مردمان محله ارتباط می‌گیرند و خود را جزئی از اعضای خانواده و ساکنین آنجا می‌بینند.

وی ادامه می‌دهد: حتی خانواده‌هایی که برایشان فعالیتی انجام نداده‌ایم، نیز از ما قدردانی می‌کنند و به‌گونه‌ای فعالیت نیروهای جهادی را مقدس می‌دانند. هرچه در توان دارند برای ما ارائه می‌دهند تاجایی که جهادگران از این همه لطف خجالت می‌کشند.

این جهادگر عنوان می‌کند: طی فعالیت جهادی با جوانان و ساکنین درباره اقدامات اقتصادی متناسب با محل زندگی و مسائل فرهنگی نیز گفت‌وگو می‌کنیم و همین موضوع به امید آفرنی کمک می‌کند.

پس از ان به سراغ ساکنین محله رفتیم، بیشتر آن‌ها از طریق کشاورزی دیمی و دامداری در سطح پایین امرار معاش می‌کردندو مردهای خانواده نیز به دلیل نبودن شغل به تهران عزیمت کرده بودند.

یکی از آن‌ها که دارای سه فرزند بود و همشرس از دنیا رفته بود می‌گفت: انتظار نداشتیم به این زودی بسیج و سپاه در منطقه حضور پیدا کند، منبع درآمد خاصی نداریم و صرفا از طریق یارانه و کمک‌های کمیته امداد زندگی را می‌گذرانیم.

یکی دیگر از ساکنین بیان می‌کند: شش نفری در این خانواده زندگی می‌کنیم و بارندگی خانه‌ها و وسایل امرار معاش را از بین برد و اکنون در یک خانه گلی ساکن هستیم.

وی ادامه می‌دهد: از یک هفته پیش ساخت خانه ما آغاز شده و از تمام جهادگران تشکر می‌کنیم، صرفا سپاه قزوین در این منطقه برای کمک رسانی به ما حضور یافت.

با چندین نفر از ساکنین منطقه نیز هم صحبت شدیم تمام آن‌ها زندگی ساده‌ای داشتند و به سختی زندگی می‌گذراندند اما دلی ر از محبت و مهربان داشتند و از اینکه جهادگران و بسیجیان قزوینی به کمکشان آمده بودند خوشحال بودند.

اکنون به پاسخ سوال‌هایم رسیده‌ام

بازدید یک روزه ما از این منطقه به پایان رسید و ما سوار بر مینی بوس به سمت قزوین حرکت کردیم؛ اکنون از نزدیک منطقه را دیده و با مردمان آنجا همصحبت شده بودم پاسخ این پرسش که چرا جهادگران قزوین این منطقه در این نقطه را فعالیت انتخاب کرده‌اند، رسیدم.

درواقع جهاد به معنای تلاش در سختی‌ها و برای رسیدن به آبادانی است و جهاد سازندگی و سپاه قزوین با حضور در این نقطه به این کلمه تحقق داده بودند و لبخندهایی که بر لبان ساکنین مشاهده کردم ارزش بزرگی داشت ارزشی که تحمل تمام این سختی‌ها را داشت.

ما آمدیم اما جهادگران ماندند، همیشه در همه جا حضور دارند تا به کشوری آبادانی برسانند، یقینا باوجود افرادی که اینگونه خالصانه از وجودشان برای زندگی بخشیدن شادی آفریدن تلاش می‌کنند نباید از آینده ای روشن نگرانی داشته باشیم.

    دیدگاه ها

    • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب منتشر خواهد شد.
    • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
    • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

    تازه ها